ปี 1997 ทัตสึโอะ ชินาดะ นักเบสบอลดาวรุ่งของทีมนาโกย่า ไวเวิร์นส์ เปิดตัวในลีกอาชีพอย่างยิ่งใหญ่ด้วยโฮมรันชัยชนะที่ถล่มนักขว้างคู่แข่งอย่าง ยูกิ ซาวาดะ แต่ความรุ่งโรจน์นั้นอยู่ได้เพียงชั่วข้ามคืน เพราะวันรุ่งขึ้นเขาถูกจับกุมในข้อหาล้มบอลและพนันผิดกฎหมาย แม้ศาลจะตัดสินให้พ้นผิดในที่สุด แต่วงการเบสบอลกลับแบนเขาตลอดชีวิต และโค้ชผู้เป็นเหมือนพ่อคนที่สองอย่าง ฟูจิตะ ก็ต้องลาออกจากตำแหน่งด้วยความอับอายไปพร้อมกัน
สิบห้าปีต่อมาในปี 2012 ชินาดะกลายเป็นนักเขียนบทความสถานเริงรมย์ที่ยากจนข้นแค้นในเมืองนาโกย่า จมอยู่กับหนี้สินก้อนโตที่กู้มาจากเจ้าหนี้เงินกู้นอกระบบอย่าง โคอิจิ ทาคาสึกิ ผู้มีสายสัมพันธ์กับกลุ่มยากูซ่าท้องถิ่นที่เรียกกันว่านาโกย่าแฟมิลี่ เพื่อนเก่าที่ยังคบหากันอยู่มีเพียงอดีตเพื่อนร่วมทีมอย่าง อัตสึชิ ซาไก นักบำบัดชื่อ อุโนะ และโค้ชฟูจิตะที่เพิ่งตอบรับตำแหน่งผู้จัดการทีมโตเกียว ไจแกนต์ส หลังตัดขาดจากชินาดะมานาน
ในวันทวงหนี้ ชินาดะดิ้นรนหาเงินอย่างสิ้นหวัง เขาช่วยน้องชายของแฟนสาวที่คบ ๆ เลิก ๆ อย่าง มิลกี้ หญิงขายบริการ ให้พ้นเรื่องยุ่งยากกับ คุโบตะ หัวหน้าบริษัทรักษาความปลอดภัยคุโบตะ จนได้สัมภาษณ์เธอเพื่อนำไปเขียนบทความ แต่เงินค่าสัมภาษณ์กลับถูกทาคาสึกิยึดไปเป็นดอกเบี้ยทันที เมื่อไปขอข้าวจากเจ้าของร้านอาหารอย่าง ฟุมิยะ อุชิจิมะ ชินาดะพยายามเล่นเกมชิงบัตรกำนัลสนามซ้อมตีลูก แต่ก็ถูกทาคาสึกิริบไปอีกครั้ง พร้อมขู่ว่าจะส่งมือปืนของนาโกย่าแฟมิลี่มาจัดการหากยังหาเงินใช้หนี้ไม่ได้ บทนี้จึงเป็นการเปิดตัวชายผู้เคยรุ่งโรจน์แต่บัดนี้ต้องกัดฟันประทังชีวิตอยู่ก้นบึ้งของสังคม