เมืองที่ตกต่ำสุดขีด

อิจิบังฟื้นขึ้นมากลางกองขยะในเขตอิเซซากิ อิจินโจ ย่านหนึ่งของโยโกฮาม่าที่เขาไม่เคยรู้จักมาก่อน ไร้เสื้อ ไร้เงิน และมีบาดแผลกระสุนที่เพิ่งถูกเย็บด้วยเอ็นตกปลา เขาได้รับความช่วยเหลือจาก ยู นันบะ ชายไร้บ้านปริศนาที่เย็บแผลให้เพราะไม่อยากให้สื่อหรือตำรวจมายุ่งหากเขาตาย และค่อย ๆ สอนให้อิจิบังเอาชีวิตรอดในเมืองที่ไม่มีใครรอต้อนรับเขาอีกต่อไป

เนื้อเรื่อง

นันบะยอมให้อิจิบังพักฟื้นในแคมป์คนไร้บ้านชั่วคราว แต่ย้ำว่าต้องขออนุญาตหัวหน้าแคมป์ก่อนจึงจะอยู่ต่อได้ เขาสอนวิธีหาเงินจากตู้ขายสินค้าอัตโนมัติที่มีคนทำเหรียญตกหล่น เมื่อกลับมารายงานตัว หัวหน้าแคมป์อนุญาตให้อิจิบังพักอยู่จนกว่าแผลจะหาย เช้าวันรุ่งขึ้นนันบะชวนไปเก็บกระป๋องขายตั้งแต่ตีห้าครึ่ง ระหว่างทางทั้งคู่พบชายที่มาช่วยเก็บกระป๋องด้วยกัน ก่อนนันบะจะแบ่งขนมปังให้อิจิบังกินด้วยความเห็นอกเห็นใจ

ขณะพักอยู่ในแคมป์ นักทวงหนี้ชื่อ เจิ้ง เดินเข้ามาเรียกเก็บค่าคุ้มครองจากคนไร้บ้านในละแวกนั้น นันบะพยายามซ่อนอิจิบังไว้ในกล่องกระดาษเพื่อไม่ให้ต้องจ่าย แต่เจิ้งกับลูกน้องหาตัวเจอ นันบะกับอิจิบังจึงร่วมมือกันจัดการเจิ้งจนพ่ายแพ้ เจิ้งขู่ว่าตัวเองเป็นสมาชิกกลุ่ม หลิวหมาง แต่อิจิบังไม่หวั่นเพราะรู้จักโครงสร้างอำนาจของแก๊งมามากพอจะรู้ว่าคำขู่นั้นไร้น้ำหนัก อย่างไรก็ตามหัวหน้าแคมป์ไม่พอใจที่ทั้งคู่ก่อเรื่อง และขู่จะไล่ทั้งสองออกจากแคมป์ นันบะจึงอธิบายให้อิจิบังฟังว่าเมืองนี้ถูกแบ่งอิทธิพลโดยสามองค์กรที่เรียกรวมกันว่า อิจิน ทรี ได้แก่หลิวหมาง ตระกูลเซริว และกอมิจุล ตระกูลเซริวเป็นอิสระจากพันธมิตรโอมิ และอิจินโจคือพื้นที่เดียวที่พันธมิตรโอมิเจาะไม่เข้าเพราะ "กำแพงกล้ามเนื้อ" ของอิจิน ทรี แม้สามกลุ่มจะทำสงครามเย็นกันเองอยู่ตลอด

แม้จะปลอดภัยจากโอมิที่นี่ อิจิบังก็ไม่อยากอยู่นิ่งเฉย นันบะกดที่แผลบนอกเพื่อเตือนว่าเขายังไม่พร้อมเคลื่อนไหว จนเกิดเรื่องวุ่นวายเมื่อคนอื่นเห็นอิจิบังพบแบงก์ยี่สิบบาทหมื่นเยนในกระเป๋าเสื้อ ทุกคนโล่งใจเมื่อรู้ว่าเป็นแบงก์ปลอม แต่นันบะสังเกตลายน้ำและรู้ว่านี่คือธนบัตรปลอมของจริง คนไร้บ้านคนหนึ่งอยากไล่อิจิบังออกเพราะกลัวเรื่องยุ่งยาก แต่นันบะชี้ว่าธนบัตรใบนี้ไม่มีรอยกระสุนทะลุ แปลว่ามีคนเอามาใส่กระเป๋าเขาไว้ทีหลังจากที่ถูกยิงแล้ว

อิจิบังคิดหาทางหาเงิน จนนึกถึง Hello Work ศูนย์จัดหางานของรัฐ เขาพยายามชวนคนไร้บ้านคนอื่นไปสมัครงานด้วยกัน แต่นันบะตักเตือนว่าหลายคนไม่ได้เลือกที่จะมาอยู่ตรงนี้ด้วยความสมัครใจ แม้ Hello Work จะช่วยบางคนได้ แต่ไม่ใช่ทางออกของทุกคน คำพูดของอิจิบังกลับสร้างแรงบันดาลใจให้อดีตนักโทษคนหนึ่งตัดสินใจเข้าร่วมทีม ทำให้ระบบ Party Chat ถูกปลดล็อก

ที่ Hello Work ชายชื่อมัตสึโอะถูกไล่กลับเพราะเมาและก่อเรื่อง อิจิบังเข้าสัมภาษณ์งานแต่ติดปัญหาเพราะไม่มีที่อยู่ให้กรอก เจ้าหน้าที่ ริริกะ บอกว่าไม่สามารถจัดหางานให้ได้ นันบะก็เจอปัญหาเดียวกัน ทั้งคู่ถูกชายลึกลับในสำนักงานเข้ามาทาบทาม เสนองานที่ The Harbor Light ค่าจ้างห้าพันเยน แม้ตัวเขาเองก็ไม่รู้แน่ชัดว่าเป็นงานอะไร ริริกะเข้ามาเตือนชายคนนี้ ผู้อำนวยการ ชูอิจิ คันเบะ ว่าเขาทำผิดขั้นตอน แต่คันเบะอ้างว่าแค่อยากช่วยเหลือ

อิจิบังตัดสินใจไปที่บาร์เพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น เจ้าของร้าน ฮามาโกะ บอกว่ากำลังหาคนมาทำหน้าที่ยาม เพราะถูกกอมิจุลแอบขโมยไฟฟ้ามาหลายปี เธอเพิ่งตัดสายไฟทิ้งไปเอง ทำให้กอมิจุลขว้างอิฐเข้าประตูร้านเรียกร้องให้คืนไฟฟ้าภายในคืนนี้ อิจิบังอาสาช่วยเป็นยามให้มาม่าของร้าน ทำให้นันบะไม่สบายใจ ระหว่างรอในร้าน มัตสึโอะบุกเข้ามาพร้อมค้อนขนาดใหญ่ อิจิบังไล่ตามจนจับตัวได้และรู้ว่ามัตสึโอะรับเงินหนึ่งล้านเยนมาเพื่อทุบทำลายร้าน เมื่อซักถามต่อ มัตสึโอะบอกให้ไปถามผู้หญิงคนหนึ่งก่อนจะมีธนูยิงเข้ามาขัดจังหวะ

มัตสึโอะหนีไปได้ ทั้งคู่รู้ว่าเขาคือสมาชิกกอมิจุล และมีนักแม่นปืนซุ่มอยู่ฝั่งตรงข้าม อิจิบังตัดสินใจเปิดตัวเองอย่างเปิดเผย ท้าทายกอมิจุลดัง ๆ ให้เลิกขโมยไฟฟ้าจากร้านที่กำลังจะปิดตัวอยู่แล้ว มือปืนยิงกราดเฉี่ยวแก้มอิจิบังก่อนสถานการณ์จะคลี่คลายลง นันบะประทับใจในความกล้าของเขา เมื่อกลับเข้าร้าน ทั้งมาม่าและฮามาโกะดีใจมาก เผยว่ามัตสึโอะโทรมาบอกไม่ต้องกังวลเรื่องไฟฟ้าอีก ปัญหาคลี่คลายแล้ว ทั้งคู่ได้รับค่าจ้างห้าพันเยน ฮามาโกะสัญญาจะมีงานให้ทำอีกถ้าแวะมาหา และบอกให้อิจิบังภูมิใจในชื่อ "อิจิบัง" ของตัวเอง

เช้าวันถัดมาทั้งคู่ไปช่วยทำความสะอาดร้านของฮามาโกะที่ถนนซันไรส์ ระหว่างนั้นมีการประท้วงนำโดย โซตะ คุเมะ ประธานสาขาโยโกฮาม่าของ บลีช เจแปน องค์กรไม่แสวงผลกำไรที่ก่อตั้งโดยผู้ว่าการโตเกียว เรียว อาโอกิ เมื่อสิบสี่ถึงสิบห้าปีก่อน กลุ่มประท้วงต่อต้านการค้าประเวณีในโยโกฮาม่า ฮามาโกะออกมาเผชิญหน้าและตั้งคำถามกับข้อกล่าวหาที่มีต่อพนักงานของเธอ คุเมะถามว่าจะมีเด็กคนไหนสบายใจที่ถูกเลี้ยงดูโดยแม่ที่ขายบริการ อิจิบังสวนกลับว่าเขาเองไม่รังเกียจเรื่องนี้เลย พร้อมแกล้งขว้างกระดาษทิชชู่ใช้แล้วใส่กลุ่มผู้ประท้วงจนพวกเขาถอยหนี

ฮามาโกะเล่าว่าบลีช เจแปนเริ่มประท้วงในอิจินโจมาสองถึงสามปีแล้ว และตอนนี้เดินขบวนแทบทุกสัปดาห์จนกิจการเทา ๆ หลายแห่งต้องปิดตัว เธอบอกว่าตัวเองกำลังปกป้องพนักงานที่เป็นลูกหลานผู้อพยพผิดกฎหมายซึ่งไม่มีสัญชาติญี่ปุ่น คุเมะกลับมาพร้อมกลุ่มอันธพาลที่อ้างว่ามากินข้าว แต่จริง ๆ แล้วมาข่มขู่ฮามาโกะ หลังเอาชนะกลุ่มนั้นได้ ฮามาโกะเสนอห้องพักให้นันบะกับอิจิบังอยู่ พร้อมสิทธิ์การพักอาศัยที่จะเป็นประโยชน์กับเธอด้วย เพราะเธอเช่าตึกอยู่และทำสัญญากับพนักงานผิดกฎหมายของเธอเองไม่ได้ วิธีนี้จะช่วยป้องกันไม่ให้บลีช เจแปนใช้ข้ออ้างไล่เธอออกจากตึก

คืนนั้นระหว่างเลี้ยงฉลองการย้ายเข้าที่พักใหม่ นันบะเปิดเผยว่าสมัยเป็นพยาบาลเขาเคยลักลอบขนยาออกจากโรงพยาบาลไปขาย รวมถึงส่งออกไปต่างประเทศด้วย ทั้งคู่พูดคุยกันอย่างเปิดใจตลอดคืน อิจิบังเล่าความฝันวัยเด็กที่อยากเป็นฮีโร่ในเกม RPG ก่อนทั้งสองจะฮึกเหิมร่วมกันกับการเริ่มต้นยุคใหม่ของเหล่าฮีโร่ ในอีกมุมหนึ่งของเมือง มัตสึโอะถูกสมาชิกกอมิจุลถืออาวุธหน้าไม้สอบสวนอย่างหนัก เขาขอชีวิตอย่างสิ้นหวังก่อนถูกกำจัดทิ้งอย่างรวดเร็ว

ตัวละครที่มีบทบาทในบทนี้

• ยู นันบะ — อดีตพยาบาลที่ผันตัวมาใช้ชีวิตในแคมป์คนไร้บ้าน ผู้เย็บแผลและสอนให้อิจิบังเอาตัวรอดในอิจินโจ
• ฮามาโกะ — เจ้าของร้านอาหารบนถนนซันไรส์ที่จ้างอิจิบังกับนันบะเป็นยาม แล้วยื่นมือช่วยให้ที่พักพิง
• มัตสึโอะ — อันธพาลรับจ้างที่บุกทุบร้านของฮามาโกะ ภายหลังเผยว่าเป็นเบี้ยของกอมิจุลและถูกกำจัดทิ้งเอง
• โซตะ คุเมะ — ประธานสาขาโยโกฮาม่าของบลีช เจแปน ผู้นำการประท้วงต่อต้านธุรกิจกลางคืนในย่านนี้
• ชูอิจิ คันเบะ — เจ้าหน้าที่ที่ Hello Work ผู้แอบเสนองานนอกระบบให้อิจิบังและนันบะ

ศึกสำคัญ

• เจิ้ง — นักทวงหนี้ของหลิวหมางที่บุกมาเก็บค่าคุ้มครองในแคมป์คนไร้บ้าน
• มัตสึโอะ — บุกทุบร้านของฮามาโกะด้วยค้อนขนาดใหญ่ ก่อนถูกอิจิบังจับได้

เส้นทางภารกิจในบทนี้

1. หาเงินจากตู้ขายสินค้าอัตโนมัติในละแวกแคมป์
2. ไปที่ Hello Work เพื่อหางาน
3. ไปที่บาร์ของฮามาโกะเพื่อรับหน้าที่ยาม
4. กลับที่พักในแคมป์คนไร้บ้าน
5. ย้ายเข้าไปพักที่บ้านของฮามาโกะ