มาจิมะเริ่มขุดคุ้ยลึกลงไปถึงต้นตอที่แท้จริงของคำสั่งฆ่ามาโคโตะ ยิ่งสืบก็ยิ่งพบว่าเบื้องหลังทุกอย่างขุ่นมัวเหมือนก้นแม่น้ำที่ไม่มีใครอยากมอง ชิมาโนะไม่ได้ต้องการกำจัดมาโคโตะเพราะเธอเป็นภัยคุกคาม แต่ต้องการใช้ความตายของเธอเป็นเครื่องมือกดดันให้ยอมสละกรรมสิทธิ์ที่ดินเปล่าในคามุโรโจ
การค้นพบนี้ทำให้มาจิมะเห็นภาพชัดเจนขึ้นว่าตนเองเป็นเพียงเบี้ยตัวหนึ่งในเกมอำนาจระดับใหญ่ที่เชื่อมโยงตระกูลโอมิ ตระกูลชิมาโนะ และตระกูลโดจิมะในคามุโรโจเข้าด้วยกัน ทุกฝ่ายต่างต้องการที่ดินผืนเดียวกันด้วยเหตุผลของตัวเอง โดยไม่สนใจว่าจะต้องเหยียบย่ำชีวิตใครไปบ้าง
มาจิมะเริ่มรู้สึกขยะแขยงกับความโสมมของโลกที่ตนสังกัดอยู่ แต่ก็ยังไม่อาจตัดขาดจากมันได้ง่าย ๆ เพราะทุกเส้นทางที่จะปกป้องมาโคโตะได้อย่างแท้จริง ล้วนต้องเดินผ่านโคลนตมของการเมืองยากูซ่าที่เขาเกลียดชังอยู่ดี
บทนี้เผยให้เห็นด้านที่ลึกซึ้งขึ้นของมาจิมะ ชายที่ครั้งหนึ่งเคยเชื่อในระบบระเบียบของยากูซ่าอย่างสุดใจ กำลังตระหนักว่าน้ำที่เขาเคยว่ายอยู่นั้นขุ่นมัวเกินกว่าจะมองเห็นอะไรได้ชัดเจนอีกต่อไป